»»»»»سایه در خورشید

به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی سوگند به صفبستگان [مانند فرشتگان، نمازگزاران و جهادگران] که صفی [منظم و استوار] بستهاند. و به بازدارندگان که [انسان را از گناهان] به شدّت باز میدارند.. خلوتگاهی ساختهام از خیالم در خورشید؛ پذیرای دلهایی که دوست میدارند، میسوزند، میلرزند اما، هرگز تسلیم نمیشوند...... بخوانید...

«شکرِ نعمت، نعمتت افزون کند؛ کفر، نعمت از کفت بیرون کند!»خب، بله؛ این که سَرِ جایش! کاملاً هم، درست!ولی میشود خدا نعمتی را که اتفاقاً خیلی هم، شکرگزارش بودی؛ بیرون کند از کفت!آنوقت است که اگر به جای گله و شکایت و ناسپاسی، حتی بیش از پیش، شکرگزار باشی و خشنود و راضی؛ خداوند نعمتی بسیار بزرگتر از آن، به تو عطا خواهد کرد!و این تازه، فقط دنیاییاش است!.آری؛«پدر» و «مادر» قطعاً بزرگترین نعمتهایِ خداوند هستند به آدمی؛«تنهایی» اما به تنهایی؛ نعمتی است بسیار بزرگتر!پس؛ سلام بر تنهایی...!... بخوانی...

همهخواب دیده بودم جز خوابِ «تنهایی» را...آنهم نه این تنهایی که در دنیا داریم...نه حتی، آنکه در جمع هستیم و حسش را داریم...نه!اینها که گفتم اصلاً اسمش تنهایی نیست!اصلاً «تنهایی» نیست!نه....+ خدا به فریادمان برسد از تنهاییِ قبر...تازه اگر روشن باشد - مثل جایی که من دیدم - و تاریک نباشد!که آنوقت؛امان از تاریکی و تنهایی...! بخوانید...