»»»»»سایه در خورشید

وقتی یک روز قبل از «انتخابِ سیهِ جمهورمون»،تفأل زده بودم به حضرت حافظ؛.به کویِ میکده هر سالِکی که رَه دانستدری دگر زدن اندیشهٔ تَبَه دانستزمانه افسر رندی نداد جز به کسیکه سرفرازیِ عالَم در این کُلَه دانستبر آستانهٔ میخانه هر که یافت رَهیز فیضِ جامِ مِی اَسرار خانقَه دانستهر آن که رازِ دو عالم ز خطِ ساغَر خواندرُموزِ جامِ جم از نقشِ خاکِ ره دانستورایِ طاعتِ دیوانگان ز ما مَطَلَبکه شیخِ مذهبِ ما عاقلی گُنَه دانستدلم ز نرگسِ ساقی اَمان نخواست به جانچرا که شیوهٔ آن «تُرکِ دلسیه» دانستز جورِ کوکبِ طالع، سَحَرگَهان چشممچنان گریست که ناهید دید و مَه دانستحدیثِ حافظ و ساغر که میزند پنهانچه جایِ محتسب و شِحنه، پادشَه دانستبلندمرتبه شاهی که نُه رِواقِ سِپِهرنمونهای ز خَمِ طاقِ بارگَه دانست... ب...

ادامه مطلب