درسِ اوّل: (علامتِ تعجّب)
علامتی را که هماکنون در گیومه میبینید؛ «!» نامش علامتِ تعجب است!
و معنی و مفهومِ آن این است که احساسات را قوی و شدیدتر نشان میدهد!
یک علامتِ تعجب آنقدر قدرت دارد که ضعفِ نوشتارِ شما را کاملاً پوشش دهد!
و اگر از دو یا سه یا تعدادِ بیشتری استفاده شود، آنوقت کاربردش عوض میشود و دقیقاً ضعفِ نگارشیِتان را نمایش میدهد!
آری؛
علامتِ تعجّب، میخ نیست که فکر میکنید اگر هرچه بیشتر بکوبید، تابلوی نوشتههایِتان محکمتر میشود بر دیوار یا تختهیِ مجازی!
شما اگر ضعف دارید در رساندنِ منظور و مفهومِ جمله، گناهِ علامتِ لاغرمردنیِ تعجب چیست که باید بکِشد جورش را...؟!
و اصلاً اینگونه است که هر جا سخن از «ادبیّات» است، نام «سایه در خورشید» میدرخشد! ![]()
.
.
درسِ دوّم: (گیومه)
گیومه را اگر بخواهم با رسمِ شکل در زبانِ «فارسی» نشان دهم، میشود این: «»
به همین راحتی!
نمیدانم حالا چقدر باید ناقص باشد علمِ بعضیها که در این موردِ خیلی ساده هم، ضعف دارند و به جایِ گیومهی فارسی از کوتیشن یا گیومهی غیرفارسی یعنی؛ “ ” استفاده میکنند!
که این دیگر به نظرم فاجعه است!
و بعضیها البته پا را فراتر گذاشته و مرزهای فاجعه را هم، جابهجا کردهاند و خود را نه تنها «معلّمِ ادبیّات» که «داورِ مسابقاتِ شعر» و از همه فجیعتر؛ مدیرِ وبلاگِ «انجمنِ علمی و ادبی...» خواندهاند! که البته که نه، دوصدالبته کور خواندهاند! چون نه «علم» دارند و نه حتّی «ادب»! ![]()
خب،
حداقل همین دو درس را خوب یاد بگیربد و اگر توانستید یاد هم بدهید که چه بهتر! وگرنه؛
فقط دعا کنید این دیگر واقعاً آخرین پُستِ بنده باشد!
+ ![]()
ما را در سایت »»»»»سایه در خورشید دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده:
بازدید: 38