تا چند روزِ دیگر، میآید و مینشیند کتابم در دستم...
کتابی که نمیخواهم حتّی ببینمش دیگر!
مثلِ مادری که فرزندی ناخواسته را دارد به دنیا میآورد؛
چه لذّتی دارد آخر؟!
وقتی هست هم، پدرت و هم، مادرت اما...
تو نمیتوانی ببینی خوشحالیشان را با چشمهایِ بارانیات...
برچسب:
نویسنده: دانیال احمدی