فقط این سه نفر...

همه هستند...

همه!

.

همه شاید هستند اما،

هیچکس نیست پشتم جز نازنین پدرم...

.

همه شاید هستند اما،

هیچکس نیست کنارم جز آرام جانم مادرم...

.

و همه شاید هستند اما؛

هیچکس نیست همراهم جز شهید عزیزتر از جانم حسن باقری...

همراه همه سالهای سخت و تلخ زندگیم...

همه روزها و شبهای دلتنگیم...

همه ساعات و دقایق و ثانیههای عمرم...

لحظه لحظههای زندگیم...

یار و حامی واقعی و همراه همیشگیم...

.

.

خدا را برای بودن و داشتن این سه نفر عزیز دلم بینهایت شکر...

.

خدایا! بینهایت شکرت که هستی...

و بینهایت شکر که هستند...

بینهایت شکرت...

بینهایت...

شکر...

شکر...

شکر...

شکر...

شکر...

.

.

.

.

.

»»»»»سایه در خورشید...