سلامی به سلامِ آقای کیانیان!

.

.

.

.

.

.

سلام آقای کیانیان!

میدانید که شما «رئیسجمهور» ما نیستید و چهرهیِ مثلاً سرشناسِ جامعهیِ هنریِ ما هستید!

میدانم «میتوانید» با تیشرت و پیراهنِ آستینکوتاه بیرون بیایید!

«مصونیتهای» لباسپوشیدنهای شما را میدانم!

میخواستم خواهشکنم به جایِ اون «لطفن»، «لصفاً» بنویسید!

و «اصلن» را به جایِ «اصلاً» ننویسید!

در ضمن؛ ما از کاپشن، «خاطرهی» با «نیمفاصله» داریم!

شما چند جایِ دیگر هم، باید نیمفاصله بگذارید؛

خیلی مهم است چگونه «مینویسید»!

آقای «فردوسی» و بسی رنجهایش را «حتماً» به خاطر دارید!

شیک «بدونفاصله» ویرگول، «فاصله»!

خوشدوخت، خوشقواره و خوشرنگ «نیمفاصله» دارند!

شما هم «لطفاً» در هنگامِ نوشتن، تدقیقِنظر کنید!

شما بر رویِ یک «ملّت» تشدید نگذاشتید!

دیگر فقط خودمان هستیم!

بگذارید ما و مردمِ ایران از دیدنِ نوشتهی شما لذّت ببریم!

در سایتهای متعدد، نوشتهیِ شما در «همهی» مطبوعاتِ ایران، چاپ خواهد شد!

بگذارید فارسی به شکل آموزندهای به تصحیح نوشته شود!

اصلاً... لطفاً... حتماً!

سه نقطه...

فاصله،

نقطه تمام.

»»»»»سایه در خورشید...