روزی لئون تولستوی در خیابانی راه میرفت که ناآگاهانه به زنی تنه زد. زن بیوقفه شروع به فحشدادن و بد و بیراه گفتن کرد.بعد از مدتی که خوب تولستوی را فحشمالی کرد، تولستوی کلاهش را از سرش برداشت و…محترمانه معذرتخواهی کرد و در پایان گفت: مادمازل! من لئون تولستوی هستم.زن که بسیار شرمگین شده بود، عذرخواهی کر...

این را همهمان میدانیم که مملکت ما امروز دارد با آمریکا و با شوروی و با انگلیس و یا نمیدانم فرانسه و همه اینها دارد میجنگد. حاضر هم نیست زیر بار هیچکدامشان برود. اگر هم یکوقت یکی از مسؤولین هم بخواهد سستی بکند در این قضیه، مجلس و مردم محکم ایستادهاند و مردم راضی به این قضیه هیچوقت نمیشوند.این را موقع...

آیا آنها "نُخبه بودند؟!".در تعریف نوین و جامع "نخبه"، چنین آمده که:نخبه کسی است که علمی را زیاد بداند؛ و ضمناًاحساس مسؤولیّت کند دربارۀ آن داشتههای علمی در برابر کشورش..+ پس آنهایی که مطالبی را فقط میدانند،و تعداد زیادی فرمول حفظ هستند، لزوماً "نخبه" نیستند...!منبع: "وبلاگ انجمن علمی-ادبی سیّدجلال آ...

آیا آنها "نُخبه بودند؟!".در تعریف نوین و جامع "نخبه"، چنین آمده که:نخبه کسی است که علمی را زیاد بداند؛ و ضمناًاحساس مسؤولیّت کند دربارۀ آن داشتههای علمی در برابر کشورش..+ پس آنهایی که مطالبی را فقط میدانند،و تعداد زیادی فرمول حفظ هستند، لزوماً "نخبه" نیستند...!منبع: "وبلاگ انجمن علمی-ادبی سیّدجلال آ...

...این فقط قسمتی از پست یک دختر طرفدار شعار مزخرف زن، زندگی، آزادی بود؛همان مجهولالاحوالانی که معلوم نیست هنوز تکلیفشان با خودشان!.....۰+ به نظرم بدتر از کامنتهای خصوصی، کامنت نسیهای بعضیهاست!آخه عزیزم! نه تو وب داری، نه من اینستا...!خلاصه اینکه نگرفتم منظورت از اون پست جنجالی رو...اصلا کدوم پست؟:| ...

بچهها خیلی روحیهشون کسل بود؛ آتیش شدید دشمن هم مزید علت خستگی بچهها شده بود. یه دفعه صدای شادی بچهها بلند شد. برگشتم، دیدم پوراحمد و امیر و چند نفر دیگه اومدن خط برا سرکشی، بچهها انقدر به اینا علاقه داشتن که روحیهشون کلاً عوض شد. ده، بیست دقیقه بیشتر نگذشته بود که یه خمپاره پشت خاکریز خورد، گرد و خا...

تو همان فصلی که عاشقشده پاییز منیهمهی هستی و نیستی و همه چیز منیبدون شرحترین عکس رخ یاری و هماخترم، هم قمرم، هم شمس تبریز منی.......سروده: «سایه» Adblock test (Why?)

«پستهایم را خودم نمیگذارم؛ یعنی یهجورایی برایم گذاشته میشوند!»این پاسخی است که پیشترها در ازای لطف و محبت دوستان چند باری در کامنتها نوشتهام!حالا نمونهی بارزش همین پست ماقبلآخر (رَبَّنای قنوتم) است.کافی است فقط تاریخ ثبتش را با دقت ببینید......به خدا قسم آدم بیست و چهار ساعت میره تهران دلش میگیره، ه...

«پستهایم را خودم نمیگذارم؛ یعنی یهجورایی برایم گذاشته میشوند!»این پاسخی است که پیشترها در ازای لطف و محبت دوستان چند باری در کامنتها نوشتهام!حالا نمونهی بارزش همین پست ماقبلآخر (رَبَّنای قنوتم) است.کافی است فقط تاریخ ثبتش را با دقت ببینید......به خدا قسم آدم بیست و چهار ساعت میره تهران دلش میگیره، ه...

رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِیا نُورُ یا قُدُّوسُ یا اَوَّلَ الاْوَّلِینَ وَ یا آخِرَ الآخِرینَاَللّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتی تَهْتِکُ الْعِصَمَاَللّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتی تُنْزِلُ النِّقَمَاَللّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذ...

[unable to retrieve full-text content]خب، و این هم از کتابی که خالی بود قبلا جایش و حالا دیگه پر شده؛ خداروشکر :) . . . . و اما نام این کتاب آبیرنگ باریک و براق...

تا کی به تمنای وصال تو یگانهاشکم شود از هر مژه چون سیل روانهخواهد به سر آید شب هجران تو یا نه؟ای تیر غمت را دل عشاق نشانهجمعی به تو مشغول و تو غایب ز میانهرفتم به در صومعهی عابد و زاهددیدم همه را پیش رخت راکع و ساجددر میکده رهبانم و در صومعه عابدگه معتکف دیرم و گه ساکن مسجدیعنی که تو را میطلبم خانه ...

نمیدانم؛هر چه بوده،خوب میبوده یا بد،ادایش را درمیآوردم یا نه،من داشتم مثلا زندگیام را میکردم...تو اما خودت وارد زندگیام شدی.چه میگویم!وارد زندگیام که نه؛تو خودت شدی تمام خود زندگیام.و چه خوب شد آمدی...اصلا چه خوبتر که از خدا چیز دیگری نخواستهبودم!...دستنوشتهی شهید «حسن باقری»

درد عشقی کشیدهام که مپرس /  زهر هجری چشیدهام که مپرسگشتهام در جهان و آخر کار /  دلبری برگزیدهام که مپرسآنچنان در هوای خاک درش /  میرود آب دیدهام که مپرسمن به گوش خود از دهانش دوش /  سخنانی شنیدهام که مپرسسوی من لب چه میگزی که مگوی /  لب لعلی گزیدهام که مپرسبی تو در کلبهی گدایی خویش /  رنجهایی کشیدها...

«یکی'>یکی بود، یکی نبود» نه جانم! «قصّه» این نبود! این بود؛ یکی بود، یکی نبود... که یک سپاه بود برای «سپاه»! که وجودش همه خیر و خوبی... که یکپارچه نور الهی... که دور تا دورش را میپاشید بذر نیکی... که دورش بگردم؛میپاشد هنوز! و «مثلهم کمثل الذی...» که همچون چراغی روشن است در دل تاریکی! که دل آدم از بو...

نمیدانم؛ هر چه بوده، خوب میبوده یا بد، ادایش را درمیآوردم یا نه، من داشتم مثلا زندگیام را میکردم... تو اما خودت وارد زندگیام شدی.چه میگویم!وارد زندگیام که نه؛ تو خودت شدی تمام خود زندگیام. و چه خوب شد آمدی... اصلا چه خوبتر که از خدا چیز دیگری نخواستهبودم! . . . دستنوشتهی شهید «حسن باقری»

هر چه گفتم در همه عمر، از آن پشیمانم؛ جز حکایت دوست...  اللهم ارزقني حبك و حب كل من أحبك و حب كل عمل يقربني إلى حبك. خدایا! دوستى خود و دوستى هر كسى را كه تو را دوست دارد، و دوستى هر عملى كه مرا به دوستىu200fات نزدیک مىگرداند، روزىام گردانu200f.آمین! «هر کیو دوست داری، روز قیامت با اونی.» 

در شبی که از هزار ماه بهتر است، همین که شکست، قدر پیدا میکند.آری؛ دل را میگویم.و شگفتا!در همان شبی که دلِ شکسته قدر دارد، سخت میشکند! خیلی هم سخت! دندههایم را میگویم...این امّا یعنی؛دردهای آشنا...دردهای غریب...دردهای بومی...دردهای خانگی...دردهای نگفتنی...دردهای نهفتنی...دردهای... . . . . . . ای کسان...

《بسم رب الشهداء «شناسایی»!》پستی که چندباره ویرایش شد و باز هم اگر خدا توفیق دهد و عمری، خواهد شد کماکان انشاءالله!فیالحال... خمپاره که به زمین نشست؛بنیانگذار اطلاعات عملیات در جنگ، طراح و استراتژیست نظامی و نظریهپرداز بزرگ، مؤسس و پایهگذار سازمان و یگان رزم و آموزش نیروهای مردمی، بنیانگذار قدرت دفاع...

خمپاره که به زمین نشست؛بنیانگذار اطلاعات سپاه، طرّاح و استراتژیست نظامی، مؤسس و پایهگذار سازمان و یگان رزم، پدر جنگ در سپاه، بهشتی جبههها، بهشتی جنگ، نخبهی جنگی، نابغهی جنگ، نابغهی دفاع، نابغهی نظامی، طرّاح جنگی، مغز متفکّر عملیات، معجزهی انقلاب، میراث معنوی و سرمایهی ملّیِ میهن